เป็นการมองกันและกันระหว่างคนสองวัย ทั้งเพื่อดูแลเหล่าผู้สูงวัยทั้งด้านร่างกายและจิตใจของ “โปรแกรมผ่านสื่อวิทยุชุมชนมองไกลสู่อนาคต” ทั้งเพื่อการสร้างปฎิสัมพันธ์ระหว่างพิพิธภัณฑ์ ผู้สูงวัย และลูกหลาย โดยมีสมบัติร่วมทางวัฒนธรรมมาเป็นบนทสนทนาของ “สองวัยหัวใจเดียวกัน” การสลับหน้าที่กันมาเป็นพี่เลี้ยงของหนุ่มสาวเพื่อนำเหล่าผู้สูงวัยข้ามสะพานสู่โลกดิจิตอลอย่างปลอดภัยของ “Bridging the Digital Generation Divide”และการเชื่อมต่อเรื่องราวของชุมชนระหว่างสองวัยด้วยสื่อกลางของศิลปะของ “ชาญชราเล่าภาพอดีตย่านบางลำพู” การมองกันและกัน เพื่อ แลกเปลี่ยน ดูแล และถ่ายทอดศักยภาพ นี้จะพาพวกเราพร้อมที่จะก้าวไปด้วยกันกับสังคมสูงวัยแห่งนี้เช่นกัน (หัวข้อใหญ่)
