Page 9 - MuseumSiam
P. 9
่
่
ภาพถายเกาที่ท้าให้เห็นรางเดินรถรางในยานบางล้าพู
่
แม้ว่าในชวงแรกรถรางจะเป็นพาหนะขนส่งทางบกที่ส้าคัญของกรุงเทพมหานคร แต่เมื่อการคมนาคม
่
ทางบกของประเทศได้รับการพัฒนา ส่งผลให้ประชาชนมีรถยนต์ส่วนบุคคลมากขึ้น อีกทั้งมีระบบการขนส่งสาธารณะ
ึ
หลากหลายรูปแบบที่สะดวกและรวดเร็วกว่า ความนิยมในการใช้รถรางจึงลดลง ประกอบกับทางรัฐบาลเห็นถงความไม่เรียบร้อย
ของเส้นทางรถรางที่กีดขวางการจราจร รัฐบาลจึงมีนโยบายยุบกิจการรถรางลงอย่างต่อเนื่อง ตั้งแต่ พ.ศ. 2503 เป็นต้นมา
ทั้งการตัดเส้นทางรถรางในส่วนที่มีความจ้าเป็นน้อยลง หรือกีดขวางการพัฒนาสาธารณูปโภคด้านอื่น ตลอดจนยุติกิจการ
เดินรถรางตลอดทั้งสาย
ส้าหรับเส้นทางรถรางที่ผ่านย่านบางล้าพูก็ตกอยู่ในสถานการณ์เช่นเดียวกัน โดยเริ่มต้นเมื่อวันที่
19 ธันวาคม 2504 รัฐบาลได้ตัดเส้นทางการเดินรถรางสายสามเสนตอนเหนือ ตั้งแต่บางกระบือ ถึงบางล้าพู ก่อนจะยุติ
กิจการเดินรถรางตลอดทั้งสายในวันที่ 1 สิงหาคม 2505 เช่นเดียวกับรถรางสายหัวล้าโพงที่ยุติการเดินรถ เมื่อวันที่
ุ
ุ
1 ธันวาคม ในปีเดียวกัน ส่วนรถรางสายดสต เป็นรถรางสายเดียวที่ยังคงด้าเนินกิจการรถรางจนถึงปีสดท้าย แต่ในวันที่
ิ
1 กรกฎาคม 2503 รัฐบาลได้ตัดเส้นทางรถรางสายดุสิตรอบนอกออก ตั้งแต่บริเวณแยกสี่เสาเทเวศร์ ถึงสถานสะพานด้า
ื
ถัดจากนั้น 5 เดือน ได้มีการตัดเส้นทางรถรางสายดุสิตเพิ่มเติม ในส่วนที่เช่อมระหว่างสถานีวัดเลียบถึงถนนมหาไชย
และระหว่างพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติพระนครถึงบ้านมะลิวัลย์ หรือองค์การอาหารและเกษตรแห่งสหประชาชาติ (FAO)
ในปัจจุบัน และด้าเนินกิจการต่อเนื่องมาจนกระทั่ง พ.ศ. 2511 จึงยุติกิจการรถรางสายดังกล่าว ซึ่งถือว่าเป็นการสิ้นสุด
ต้านานรถรางในประวัติศาสตร์การขนส่งมวลชนทางบกทั้งของย่านบางล้าพู และของประเทศไทย
