Muse Around The World


ภาพศิลปะอีโรติกของญี่ปุ่นได้รับการจัดแสดงในประเทศในที่สุด

แกลเลอรี

ผลลัพธ์ : 1-3 รูป จากทั้งหมด 3 รูป

Pillow Fight: A Collection of Erotic Masterpieces Is at Last Shown in Japan ภาพศิลปะอีโรติกของญี่ปุ่นได้รับการจัดแสดงในประเทศในที่สุด
นิทรรศการภาพพิมพ์ชุนกะ (shunga) ถึงเวลาแล้วที่จะฟื้นฟูรูปแบบงานศิลปะที่เคยเป็นแรงบันดาลใจให้ ศิลปินอย่างปิกัสโซ่และรอแด็งมาก่อน

 

 

ถึงญี่ปุ่นจะมีอุตสาหกรรมทางเพศอย่างเปิดเผยในวงกว้าง แต่เมื่อเป็นเรื่องภาพอีโรติกโบราณอย่างภาพพิมพ์บล็อคไม้ที่เรียกกันว่า “ชุนกะ” กลับมีการต่อต้านเกิดขึ้นอย่างน่าประหลาด ชุนกะ (shunga) ในภาษาญี่ปุ่นหมายถึง “ภาพแห่งฤดูใบไม้ผลิ” ซึ่งเป็นภาพวาดเกี่ยวกับการร่วมเพศอย่างน่าตื่นตา ผิดสัดส่วน และมาพร้อมกับความเป็นเรื่องต้องห้าม รับเป็นเวลาหลายปีแล้วที่มันถูกเก็บให้พ้นสายตาของสาธารณะจนกระทั่ง พิพิธภัณฑ์ Eisei Bunko ในโตเกียวท้าทายอํานาจต้องห้ามที่ว่านี้ด้วยการแสดงภาพพิมพ์ชุนกะจํานวน 133 ภาพ ตั้งแต่วันที่ 19 กันยายน จนถึงวันที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2558 ที่ผ่านมา

โดยภาพส่วนใหญ่เป็นภาพจากยุคเอโดะ (1603-1868) รวมทั้ง ผลงานของศิลปินดังอย่าง คัตสึชิกะ โฮกุไซ และ คิตางาวะ อุทามาโระ ซึ่งเป็นศิลปินที่ผลิตผลงานในช่วงปลายศตวรรษที่ 18 จนถึงต้นศตวรรษที่ 19 หลายๆ ภาพที่นํามาจัดแสดงในนิทรรศการภาพชุนกะเต็มตัวครั้งแรกของญี่ปุ่นนี้เคยถูกขอยืมไปจัดแสดงที่บริติช มิวเซียมในช่วงปี 2013-2014 จนประสบความสําเร็จอย่างล้นหลามมาแล้ว ทว่าในญี่ปุ่นเองกลับมีไม่ต่ำกว่า 20 แกลเลอรีที่ปฏิเสธการจัดแสดงภาพชุนกะเหล่านี้

 

 

เดิมที ชุนกะ คือ ภาพวาดด้วยมือที่ได้รับความนิยมอย่างลับๆ ในหมู่ชนชั้นสูงของญี่ปุ่น ทว่าเมื่อเข้าสู่ศตวรรษ 1700 เป็นต้นมา เทคนิคภาพพิมพ์ไม้เริ่มเข้ามาและเอื้อให้เกิดการผลิตจํานวนมาก ภาพวาดแบบใหม่ๆ จึงเกิดขึ้นมากมาย พร้อมกับผู้อ่านในตัวเมืองที่เติบโตขึ้นอย่างรวดเร็วเช่นกัน เนื้อหาในภาพพิมพ์มักเป็นการล้อเลียนอํานาจรัฐหรือค่านิยมของสังคม มีทั้งภาพการร่วมรักของคนต่างชนชั้นไป จนกระทั่งต่างสายพันธุ์ ภาพเสพสังวาสระหว่างหญิงกับหญิง ชายกับชาย คนกับสัตว์ ฯลฯ นับเป็นเรื่องปกติในภาพชุนกะ มีอยู่ภาพหนึ่งเล่าเรื่องของแม่ม่ายที่ไปวัดพุทธเพราะต้องการคําปลอบประโลมแต่กลับถูกพระสงฆ์ขืนใจแทน

เป้าหมายหลักของชุนกะคือเพื่อกระตุ้นอารมณ์ความรู้สึก ทิโมธี คลาร์ค หัวหน้าฝ่ายศิลปะญี่ปุ่นของบริติช มิวเซียมให้ความเห็นว่า ภาพพิมพ์เหล่านั้นบ่งบอกว่าเรื่องเพศเป็นเรื่องน่าเพลิดเพลินและตลกขบขัน พวกมันถูกอ่านโดยทั้ง ผู้ชายและผู้หญิง แต่ไม่อาจรอดพ้นการกวาดล้างของผู้มีแนวคิดแบบยุควิกตอเรียนเคร่งศีลธรรมที่แผ่อิทธิพลเข้ามาใน ญี่ปุ่นช่วงปลายศตวรรษที่ 19 ไปได้ ชาวญี่ปุ่นผู้ฝักใฝ่ชาติตะวันตกทั้งหลายในยุคนั้นจึงหาทางกําจัดชุนกะด้วยการเผามัน ทิ้งกระทั่งมันกลายเป็นคอลเล็กชั่นส่วนตัวเท่านั้น ภาพจํานวนหนึ่งถูกยึดโดยตํารวจ อาสาสมัครกลุ่มหนึ่งลบส่วนที่อนาจาร ออก แต่ตอนนี้พิพิธภัณฑ์ Eisei Bunko (บริหารงานโดยตระกูลซามูไรเก่าอันเป็นตระกูลของอดีตนายกรัฐมนตรีอย่าง โมริฮิ โระ โฮโซกาวะ ผู้มาเขียนบทเปิดให้บัญชีรายชื่อนิทรรศการด้วย) มองว่าถึงเวลาแล้วที่จะฟื้นฟูรูปแบบงานศิลปะที่เคยเป็น แรงบันดาลใจให้ศิลปินอย่างปิกัสโซ่และรอแด็งมาก่อน

 

 

ในสายตาชาวตะวันตก การที่ภาพชุนกะไม่มีการเปลือยทั้งตัวนับเป็นเรื่องแปลก แต่เมื่อนึกถึงการเปลือยกาย ยามอาบน้ำในโรงอาบน้ำรวมที่ชาวญี่ปุ่นมองเป็นเรื่องปกติแล้ว ก็เข้าใจได้ว่าการเปลือยกายอาจไม่ใช่สิ่งที่ทําให้คนญี่ปุ่นรู้สึกอีโรติกนัก สิ่งที่สร้างความหวั่นใจให้แกลเลอรี่หลายๆ แห่งคงเป็นการนําเสนอภาพอวัยวะเพศชายที่ใหญ่โตเกินจริง เพราะชาวญี่ปุ่นสมัยใหม่ยังยืนกรานให้เบลอหรือเซ็นเซอร์ภาพของสงวนไว้แม้แต่ในหนังโป๊

ผู้ชื่นชอบภาพชุนกะกล่าวว่านิทรรศการนี้นับเป็นข่าวดี พิพิธภัณฑ์และแกเลอรี่อื่นๆ จะได้นําภาพพิมพ์ขึ้นมาปัด ฝุ่นจัดแสดงได้โดยไม่ต้องห่วงว่าตํารวจจะมากวาดล้าง ในที่สุดชาวญี่ปุ่นก็สามารถภาคภูมิใจกับประวัติศาสตร์ทาง วัฒนธรรมที่รุ่มรวยและถูกละเลยได้เสียที อากิโกะ ยาโนะ นักประวัติศาสตร์ศิลปะสาขาตะวันออกและแอฟริกันศึกษาใน ลอนดอนแสดงความเห็น แต่นี่เป็นอีกครั้งที่ชาวญี่ปุ่นต้องอาศัยแรงผลักดันจากภายนอกเป็นตัวช่วย

ขอขอบคุณรูปภาพและข้อมูลจาก http://www.economist.com/news/asia/21670079-collection-erotic-masterpieces-last-shown-japan-pillow- fight?zid=319&ah=17af09b0281b01505c226b1e574f5cc1 และ www.japantimes.co.jp