Muse Mag Online Vol. 15 : เอฟซี สตอรี่ รักนี้ต้องเป็นแฟนคลับ


Muse Idol : แฟนคลับ รักนะ ขอแสดงออก

Museum Siam

แกลเลอรี

ผลลัพธ์ : 1-5 รูป จากทั้งหมด 5 รูป

คุยกับแก้ม-วิชญาณี เปียกลิ่น
ในวันที่แฟนคลับ คือแรงขับให้อยากไปต่อ

            เราแอบสังเกตว่าตั้งแต่ทางเข้าตึกแกรมมี่ ไม่ว่าแก้ม เดอะ สตาร์ จะเดินผ่านใคร เธอจะต้องยกมือไหว้ทักทายคนทั่วตึกตลอดทาง ตั้งแต่พี่ฝ่ายบัญชี ฝ่ายดูแลศิลปินของค่ายเพลงอื่นในตึก แผนกเขียนบทซีรีส์ที่เปิดกล้อง พี่ รปภ. ใจดีชั้น 14 หรือแม้แต่แฟนเพลงทางบ้านที่บังเอิญเจอกันในลิฟต์ แก้มจะเป็นฝ่ายเอ่ยปากทักทายด้วยรอยยิ้ม และยกมือขึ้นไหว้ “สวัสดีค่า ก่อนเสมอ นี่คงเป็นหนึ่งเหตุผลที่ทำให้แฟนเพลง แฟนคลับ ทั้งนอกจอและในจอชื่นชมในตัวเธอ จนมีบางประโยคในทวิตเตอร์บอกไว้ว่า “ขอบคุณทุกเพลงที่แก้มร้อง ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น พวกเราจะรักแก้มในแบบที่แก้มเป็น”


           
muse ฉบับนี้เราชวนแก้มมาคุยสบายๆ เรื่องแฟนคลับ ติ่งเกาหลีที่เธอก็เป็น (นะ) เทคนิคตอบทวิตเตอร์แฟนคลับ และกำลังใจที่อยากให้เธอจับไมค์และยืนอยู่บนเวทีต่อ


การที่ได้ติดตามศิลปินคนหนึ่ง มันไม่ใช่คำว่าบ้า แต่มันคือความสุข
เป็นความชอบที่ทำให้เรามีแรงบันดาลใจทำอะไรได้อีกหลายๆ อย่าง”

 

 

รู้กันในวงการว่า แก้ม เดอะ สตาร์ ก็เป็นมนุษย์แฟนคลับศิลปินด้วยเหมือนกัน เล่าให้ฟังหน่อยได้ไหม

            ก่อนจะมาเป็นเดอะ สตาร์ แก้มก็เคยเป็นติ่งเดอะสตาร์มาก่อนนะ (หัวเราะ) เราเป็นแฟนรายการมาตลอด ตอนนั้นยังไม่มีคำว่า ‘ติ่ง’ บัญญัติอยู่ในวงการแฟนคลับเลย แก้มจะชื่นชอบคนที่ร้องเพลง มีสไตล์และเอกลักษณ์ ปีแรกเชียร์พี่สน (สนธยา ชิตมณี แชมป์คนแรก) พี่นิว พี่จิ๋ว แต่ละคนก็มีพลังเสียงที่สุดยอด ปีต่อมาแก้มเชียร์ทั้งพี่บี้ (สุกฤษฎิ์ วิเศษแก้ว) พี่อาร์ (อาณัตพล ศิริชุมแสง) ส่วนแม่ก็เชียร์พี่อาร์หนักมาก จนเรามีโอกาสเข้าไปเชียร์รอบสุดท้ายด้วย ส่งเอสเอ็มเอสจนได้บัตรไปเชียร์แสดงสดที่อิมแพครอบสุดท้าย พอแม่ได้บัตรก็ต้องพาลูกๆ ขึ้นมา ทั้งแก้มและเกต(น้องสาว) ต้องไปทำป้ายเชียร์ติดกระดาษสะท้อนแสงไปเชียร์พี่บี้ด้วยตัวเอง ยังคิดในใจว่านี่ต้องทำขนาดนี้เลยเหรอ ได้บัตรนั่งข้างบนสุดเลย ยังคิดว่าพี่เขาจะเห็นป้ายเราไหม (หัวเราะ) ตอนนั้นคิดว่าไปซึมซับบรรยากาศ แล้วเราจำได้ความรู้สึกนั้นได้เลยว่า เฮ้ย เราอยากทำอย่างนั้นบ้าง

 

อยากไปยืนตรงนั้น

            ใช่ ความรู้สึกของเราคืออยากร้องเพลง แล้วให้คนดูตรงหน้ามีความสุขกับโชว์ของเรา เรารู้สึกอย่างนั้นมากๆ แก้มเป็นเด็กสายเวทีประกวด ร้องเพลงประจำโรงเรียนอยู่แล้ว เวลาเราเห็นคนมีความสุขและแสดงความรู้สึกนั้นออกมา เราจะรู้สึกได้รับพลังกลับมา และอยากจะทำต่อๆๆ ไป รู้สึกว่าถ้าเรามีโอกาส เราจะลองทำ และจากวันที่ไปเป็นแฟนคลับรายการในวันนั้น มันทำให้คิดว่า ถึงเวลาแล้วหรือยังที่เราควรลองไปดู ได้ไม่ได้ไม่เป็นไร แต่ได้ประสบการณ์ เพื่อนที่โรงเรียนและคนรอบข้างบอกเสมอๆ แก้มต้องไปนะ รายการนี้แก้มต้องไป พอจะส่งใบสมัคร เดอะ สตาร์ ปรากฏว่าปีนั้นระงับการแข่งไปหนึ่งปี คิดว่าไม่เป็นไร ระหว่างที่หยุดหนึ่งปี เราก็ไปฝึกฝน เรียนร้องเพลงเพิ่มเติม เรียนเปียโน จำได้เลยว่าไปเรียนเปียโนที่บิ๊กซี มีซุ้มเปิดรับสมัครนักร้องไปแข่งรายการดันดารา แม่ไปหารูป ไปสมัครแทนให้เสร็จสรรพ เราก็เอานะ ทำเพื่อแม่สักครั้ง พอไปแข่งก็ทำให้ได้รู้จักกับทีมงาน พี่ๆ น่ารัก และเป็นกำลังใจให้เราเสมอ ทุกคนบอกแก้มทำต่อนะ ทำฝันของเราให้สำเร็จ ทั้งที่ยังไม่เคยบอกใครเลยว่าจะไปแข่งเดอะ สตาร์ และนี่ก็เป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้เราเลือกเดิน เป้าหมายตอนนั้นไม่ได้คิดอยากเป็นนักร้อง แต่อยากลงมือทำในสิ่งที่ฝันเท่านั้นเอง

 

คุณเข้าวงการมาในยุคที่คาบเกี่ยวกันระหว่างคุณภาพกับภาพลักษณ์ ตอนนั้นรู้สึกอย่างไรบ้าง

            แม่บอกเสมอว่า อะไรจะเกิดก็ต้องเกิด ในเมื่อลูกทำเต็มที่แล้ว จงภูมิใจสิ่งที่ลูกทำ ตอนนั้นเรายังเด็กมาก เป็นเด็ก ม.ปลายมาจากภูเก็ต ถ้าใครจำภาพเก่าๆ ที่แก้มแข่งรอบแรกยังหาดูได้ใน Youtube ตื่นเต้นมากที่ต้องอยู่ท่ามกลางคนสวยหล่อแถมร้องเพลงดีอีกต่างหาก แก้มไม่กลัวและไม่กังวลนะ แค่บอกแม่ว่า โหวตให้ลูกเยอะหน่อยแล้วกัน ถ้าลูกตกรอบไปจะได้ไม่อายเขา รอบแรกแก้มร้องเพลง ‘คิดถึงเธอทุกทีที่อยู่คนเดียว’ ของพี่เจนนิเฟอร์ คิ้ม จำได้ว่าตื่นเต้นมาก หายใจเข้าไปลึกๆ แต่ร้องออกไปเต็มที่ จนพี่ๆ กรรมการทั้งสามท่านบอกว่า ขอบคุณมากนะที่เสียงของเธอทำให้ฉันตื่น หลังจากนั่งฟังมาทั้งวัน จำได้ประโยคหนึ่งว่าพี่เพชร มาร์ บอกกับเราว่า “ในยุคสมัยที่ศิลปินต้องใช้หน้าตา แต่ผมจะสนับสนุนคุณ ยินดีด้วย คุณได้ไปต่อ” พอได้ฟังประโยคนี้ ดีใจมาก เดินมากอดแม่ว่าหนูทำได้แล้ว

 

จำได้ไหม แฟนคลับคนแรกของตัวเองคือใคร

            ถ้ามองย้อนกลับไปจริงๆ แฟนคลับคนแรกของแก้มคือครอบครัว คือแม่ คือน้องสาวที่คอยสนับสนุน แต่ถ้ามองไปไกลกว่านั้น ถ้าคนแรกที่เจอ ก็จะมีสัปดาห์แรกที่แข่งขัน แล้วรายการเริ่มให้แฟนๆ ขึ้นมาถ่ายรูปกับเราได้ แก้มมีอยู่ไม่กี่คนเอง แก้มจำได้เลย ชื่อพี่หมีกับพี่วรรณ ทั้งสองคนเป็นสามีภรรยากันและมาเชียร์แก้มตั้งแต่สัปดาห์แรกๆ ถ้าจำไม่ผิดเขาใส่เสื้อมาเชียร์แก้มด้วยนะ สัปดาห์ต่อมาหันไปอ้าว เหมือนเขาจะไปนั่งกับแม่แล้ว และก็เริ่มมีสมาชิกเพิ่มขึ้นๆ ไปจนถึงพี่ต้น (ปัจจุบันพี่ต้น กลายมาเป็นหนึ่งในทีมดูแลแก้ม เดอะ สตาร์ ตำแหน่งผู้ดูแลศิลปินไปโดยปริยาย) แต่ไม่ว่าจะแฟนคลับหรือแฟนเพลง สิ่งหนึ่งที่ทำให้เรามีแรงอยากจะทำต่อไปคือ เมื่อแก้มร้องเพลงจบ ทุกคนปรบมือ เขาทำให้เรารู้สึกว่า เขามีความสุขกับโชว์เรา ถึงแม้ว่าเขาไม่ได้ตั้งใจมาเชียร์เราก็ตาม มันปลื้มใจ และมีความสุขมากจริงๆ

แฟนคลับของแก้ม เดอะ สตาร์ เป็นอย่างไรบ้าง

            แม่จะเป็นหัวหน้าแฟนคลับ คอยคุย คอยสื่อสารกับพี่ ๆ เขาก็จะนัดกันมาเชียร์ตามงาน ทำป้ายมาเชียร์ เริ่มมีป้ายไฟ สนับสนุนเราเวลามีงานต่างๆ ก็คอยมาเชียร์มาให้กำลังใจ สมัยก่อนมีขอเพลงวิทยุ พี่ๆ ก็จะรวมตัวกันมาโหวตขอเพลงกับดีเจวิทยุ มีพี่ๆ หลายคนบอกกับเราว่า เขาก็ไม่เคยเป็นแฟนคลับใครมาก่อนนะ ดังนั้นพี่ๆ ก็จะไม่รู้หรอกนะว่าเป็นแฟนคลับต้องทำอย่างไรบ้าง เราก็เข้าใจ ไม่เคยซีเรียส แค่สนับสนุนผลงานและฟังเพลงเราก็ดีใจแล้ว แต่ตอนนี้คนหันไปทางโซเชียลกันหมดแล้ว ก็จะกลายเป็นแฟนคลับทาง Youtube, Twitter ทุกวันนี้พี่ๆ กลุ่มนี้ก็ยังอยู่ แล้วก็มีแฟนคลับเพิ่มเข้ามาเป็นเด็กรุ่นใหม่ ติดตามเราจนหลายคนตอนนี้ก็โตจนเรียนจบแล้ว เขาตามเราตั้งแต่เด็ก ซึ่งเราก็รู้สึกว่าเหมือนมีอีกครอบครัวหนึ่งที่เขาคอยสนับสนุน

 


แฟนคลับก็ต้องการเชียร์ศิลปิน แล้วศิลปินล่ะ จะเป็นอย่างไรถ้าไม่มีแฟนคลับ

            แฟนคลับเป็นเหมือนอีกหนึ่งครอบครัวสำหรับแก้ม แม้จะไม่ได้เริ่มจากการเป็นญาติพี่น้องกัน แต่เขาคือคนที่คอยสนับสนุนเราในทุกโอกาส โดยสิ่งที่เขาได้รับกลับไปก็คือความสุขจากการฟังเพลงของเรา แก้มมีแฟนคลับมาหลายปี เร็วๆ นี้เพิ่งมีชื่อกลุ่มอย่างเป็นทางการเองค่ะ จัสติน บีเบอร์ มีชื่อกลุ่ม Beliebers เทย์เลอร์ สวิฟต์ มี Swiftie โซวอน (Sone) ก็คือชื่อแฟนคลับของวง Girls' Generation ส่วนกลุ่มเราชื่อ Glitter กลิตเตอร์ แปลว่า ระยิบระยับ แสงสว่าง ความหมายคือถ้าเป็นกลิตเตอร์เพียงเม็ดเดียว อยู่คนเดียวมันไม่ได้สว่าง แต่ถ้าคือกลิตเกอร์เม็ดเล็กๆ ที่รวมกันก็จะแปรเป็นแสงสว่างส่องให้เรา ส่องกระทบให้กันไปมา เพราะแฟนคลับก็คือแสงสว่างสำหรับเราด้วยเช่นกัน เราคือแสงสว่างของกันและกัน และชื่อกลิตเตอร์เป็น ก ไก่ ก็แก้ม ส่วนภาษาอังกฤษจะเป็นตัว G ซึ่งตรงกัน

คุณประกาศตัวว่าเป็นติ่งเกาหลีเต็มตัว ยิ่งทำให้คุณเข้าใจหัวอกของการเป็นแฟนคลับมากขึ้นไหม

            แก้มเป็นแฟนคลับน้องซอฮยอน น้องคนเล็กของวง Girls' Generation ติดตามมานานแล้ว จะรู้กันว่าแก้มชอบคัฟเวอร์เพลงของ Girls' Generation ด้วย ทั้งร้อง ทั้งเต้น ล่าสุดน้องซอมากดไลก์คอมเมนต์ที่เราไปให้กำลังใจเขาด้วย พอมาเป็นแฟนคลับก็ยิ่งเข้าใจความรู้สึกของแฟนคลับที่มีต่อศิลปินเลยนะ การที่ได้ติดตามศิลปินคนหนึ่ง มันไม่ใช่คำว่าบ้า แต่มันคือความสุข เป็นความชอบที่ทำให้เรามีแรงบันดาลใจ ทำอะไรได้อีกหลายๆ อย่าง ไม่ใช่แค่ชอบ แต่เรายังเห็นเขาเป็นแรงบันดาลใจในหลายๆ ด้านในชีวิต ทั้งวิธีคิด การพัฒนาผลงาน ดังนั้นพอมีน้องๆ รุ่นใหม่มาชอบเรา เห็นเราเป็นไอดอล ทุกๆ อย่างที่แก้มทำ แก้มก็อยากจะเป็นตัวอย่างที่ดีให้กับน้องๆ ทุกอย่างทั้งการเรียน การเต็มที่กับทุกสิ่งที่ทำ การพัฒนาตัวเอง ไปจนถึงวิธีคิดต่างๆ เราเลยอยากทำมันออกมาให้ดีที่สุด เต็มที่ที่สุด น้องๆ หลายคนบอกว่า น้องจากฟังเสียงเพลงของเรา เขายังมีเราเป็นต้นแบบ หลายๆ คนบอกเราว่าเขาตั้งใจลดน้ำหนักได้ เพราะมีเราเป็นตัวอย่าง (ตลอดเข้าวงการกว่า 10 ปี แก้มลดน้ำหนักได้ 10 กิโลกรัม) บางคนอ่านหนังสือสอบเข้ามหาวิทยาลัยได้ เพราะมีเราเป็นต้นแบบในการทำตามฝัน และทุกครั้งที่แฟนเพลงมาบอกว่า เขาทำสำเร็จแล้ว เราก็จะบอกเขาเสมอว่า ทั้งหมดเพราะเขาตั้งใจ เขาทำได้เพราะตัวเขาเอง (ยิ้ม) มีบางเคสมาบอกว่า พี่แก้มพรุ่งนี้หนูสอบ หนูขอกำลังใจ เราก็คอมเมนต์ตอบกลับไปว่า น้องขา พี่ให้คะแนนหนูไม่ได้ เพราะฉะนั้นหนูต้องพักโซเชียล ไปอ่านหนังสือ แล้วก็นอนเร็วๆ วัยหนูต้องนอน

 

รับมืออย่างไรในวันที่ศิลปินและแฟนคลับเชื่อมถึงกันได้ง่ายเร็วผ่านโซเชียล

            ทวิตเตอร์เป็นอะไรที่เร็วมาก แผ่นดินไหวที่นี่ รู้เร็วไปถึงอีกฝั่ง แฟนคลับในโลกโซเชียลก็จะอัปเดตกันได้เร็ว บางคนก็อยากรู้ว่าเราทำอะไรตอนนี้ อยากเห็นความเคลื่อนไหวของเรา เราเองก็ได้ใช้โซเชียลติดตามแฟนคลับด้วย ถามว่าเหนื่อยไหม ความเหนื่อยเกิดขึ้นได้กับทุกคน แต่ถ้ารู้ว่าเหนื่อย ก็ต้องเก็บมันไว้ บางวันก็รู้สึกนะ อยากอยู่นิ่งๆ อยากจะหายไป ก็จะมีน้องๆ มาถามในทวิตเตอร์ว่า พี่แก้มไปไหน หายไปจากทวิตเตอร์เลยไม่มาตอบ แต่สำหรับแก้ม การได้มาให้กำลังใจกันไม่ว่าจะรูปแบบไหน มันน่ารักและเป็นสิ่งสำคัญที่สุดแล้ว ไม่ว่าจะเป็นแฟนคลับ แฟนเพลง หรือแค่คนที่ฟังทั่วๆ ไป ทุกคนสำคัญเท่ากันหมด ไม่รู้ว่าวันข้างหน้าอีกกี่ปี จะยังมีคนยังจำเรา ยังติดตามผลงานเราอยู่ไหม ดังนั้นที่ทำอยู่ทุกวันนี้ แก้มจะตั้งใจทำให้ดีที่สุดในทุกๆ เรื่อง

 

เรื่อง : ชมพูฟิวเซีย
ภาพ : เนาวรัตน์ บุญวิภาส / IG : gamwichayanee
แต่งหน้า เปรมฤดี จั่นศิริ
ทำผม : กัญญา หอสกุล

Relate

นิทรรศการว่าด้วยความหลากหลายทางเพศ (2561)

ชายหญิง สิ่งสมมุติ
นิทรรศการว่าด้วยความหลากหลายทางเพศ
Gender illumination

20 มิถุนายน 2561

Muse Idol : สีสันที่แซบซ่าและชีวิตที่กล้าจะแตกต่างของ นท พนายางกูร

“เรามองตัวเองอย่างไร สำคัญกว่าคนอื่นมองอย่างไร”

5 เมษายน 2561

Muse You : ส.ค.ส. - ส่งความสุข

คงไม่มีความสุขไหน ที่จะอยู่ในความทรงจำได้ดีเท่ากับการ ‘ส่งความสุข’ ด้วย ส.ค.ส.

17 มกราคม 2561